fbpx
Blog

Trowback India

Ineens moest ik er weer aan denken, de reis naar India één jaar geleden. Een retraite/studiereis van 3 weken, waarin ik ondergedompeld werd in de yogafilosofie en vooral voor mij in teken stond van het onthechten. Onthechten van de dagelijkse taken, dagelijkse werk, dagelijkse zorg voor kids en mijn omgeving. Geen internet, geen telefoon geen andere afleidingen en zelfs geen verleidingen. Elk uur van de dag was ingedeeld met yoga, meditatie, een lezing ‘s middags en een lezing ‘s avonds, heerlijke ontbijt en avond eten uit de Indiase keuken. En de uren tussen deze zaken vulden zich als vanzelf met rust. Een wandeling tussen de bergen van Himalaya of toch een middagdutje en regelmatig pakte ik een boek om toch nog wat te lezen over de onderwerpen die er voorbij kwamen in de lezing.

Ik hoefde niet te kiezen en niet na te denken, ik mocht er gewoon zijn. Want alle invloeden van buitenaf waren buitengesloten en de zintuigen hadden alle ruimte en tijd om daadwerkelijk te voelen. Voelen, zijn er ervaren wat er in mij speelde. Ik merkte dat in India meditatie mij makkelijker afging, ik zat zo met gemak anderhalf uur te mediteren. Sliep heerlijk en mijn lichaam voelde ontspannen aan. Pas bij terugkomst in Nederland werd ik bewust van hoeveel ballen ik in de lucht probeerde te houden. Hoeveel prikkels er dagelijks op mij afkwamen en blijkbaar onderhield ik deze allemaal.

Ik had 3 weken nodig om weer te landen in mijn dagelijks leven. Ik voelde mij gevangen in mijn leven, met alles wat ik mezelf oplegde of van buiten liet opleggen.  3 weken zoeken en onderzoeken welke zaken ik mocht en kon afstoten. Welke taken mocht ik laten liggen, welke vrienden/kennissen kosten mij de energie en van welke overtuigingen ik mocht onthechten. Ruimte creëren zowel fysiek als mentaal.

En ergens natuurlijk val je na een tijdje ook weer terug in je patronen, in je gewoontes en gemak van de automatisme. Maar nu één jaar verder realiseer ik dat het een cyclus is. Een cyclus van rust nemen, bewust worden van patronen, verandering aanbrengen en dan dienen zich weer nieuwe zaken aan. De cyclus begint hier weer op nieuw.  Sommige onderwerpen zullen altijd terugkomen, maar altijd toch weer op een diepere laag, subtieler. En ergens als ik weer een gewoonte of een patroon herken, moet ik toch stiekem om mezelf lachen. Daar is die weer. Hier mag ik weer mee aan de slag. 🙂

India was een onvergetelijke ervaring. Maar rust nemen hoeft niet ver en lang. Het mag ook dagje naar de sauna zijn of een wandeling in het bos. Ook al kijk ik er heel erg naar uit om in de zomer weer een week naar Atlasgebergte te gaan en in oktober naar de betoverende Ibiza, een week lang rust, ontspanning en ontmoeting met mezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *